Dzień jak co dzień

Dziecko nasze obudziło się dzisiaj o godzinie szóstej nad ranem, potruchtało do swojego pokoiku, ustawiło na środku pokoiku swój stoliczek i krzesełeczko i  głośno zawiadomiło nas -  ledwo patrzących na oczy, że jest już gotowe i domaga się ciekawych i zajmujących zajęć. Czyli normalka, dzień jak co dzień :) Nawiasem mówiąc, tak właśnie zareagował Janula na zajęcia terapeutyczne. Polubił je tak bardzo, że teraz co rano skoro świt z wyrazem misji na twarzy zmierza do swoich "zabawek". I tak do zachodu słońca. Gwoli wyjaśnienia - nie oznacza to, że wszystko co Janko osiągnął przez te pół roku terapii przyszło mu bez trudu i jak bułka z masłem. Wręcz przeciwnie. Janula należy do dzieciaków płaczących, i to bardzo, podczas terapii. Z biegiem czasu przyzwyczaja się jednak do nowych zadań, a opanowanie ich daje mu (przynajmniej ja tak to odbieram) dużo wiary we własne możliwości oraz zwiększa pewność siebie naszego szkraba. Za każdą taką nową umiejętnością kryją się więc długie i nie zawsze łatwe godziny spędzone przy stoliczku. Ale wyraz satysfakcji na twarzy Janka, kiedy może się czymś pochwalić wynagradza wszystko. Myślę, że nasze dziecko odbiera to  podobnie bo inaczej nie lubiłoby tak bardzo tych zajęć.

A oto dzisiejszy filmik:

A teraz specjalnie dla Jasiowego taty, mam nadzieje, że się nie obrazi ;) To jest zdecydowanie hit dnia, lepsze od którejkolwiek afery politycznej :) Należy wsłuchać się w końcówkę nagrania, pojawi się tam głos Jankowego taty, niezdającego sobie sprawy, że właśnie nagrywam, śpiewającego z uczuciem "Zbigniew Ziobro nas wyzwoli..." ....nie pytajcie proszę :)

I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszego posta :) I jeszcze jedno, mam nadzieję, że pod dzisiejszym postem posypią się komentarze ;)