sobota, 29 września 2012

Dzień jak co dzień

Dziecko nasze obudziło się dzisiaj o godzinie szóstej nad ranem, potruchtało do swojego pokoiku, ustawiło na środku pokoiku swój stoliczek i krzesełeczko i  głośno zawiadomiło nas -  ledwo patrzących na oczy, że jest już gotowe i domaga się ciekawych i zajmujących zajęć. Czyli normalka, dzień jak co dzień :) Nawiasem mówiąc, tak właśnie zareagował Janula na zajęcia terapeutyczne. Polubił je tak bardzo, że teraz co rano skoro świt z wyrazem misji na twarzy zmierza do swoich "zabawek". I tak do zachodu słońca. Gwoli wyjaśnienia - nie oznacza to, że wszystko co Janko osiągnął przez te pół roku terapii przyszło mu bez trudu i jak bułka z masłem. Wręcz przeciwnie. Janula należy do dzieciaków płaczących, i to bardzo, podczas terapii. Z biegiem czasu przyzwyczaja się jednak do nowych zadań, a opanowanie ich daje mu (przynajmniej ja tak to odbieram) dużo wiary we własne możliwości oraz zwiększa pewność siebie naszego szkraba. Za każdą taką nową umiejętnością kryją się więc długie i nie zawsze łatwe godziny spędzone przy stoliczku. Ale wyraz satysfakcji na twarzy Janka, kiedy może się czymś pochwalić wynagradza wszystko. Myślę, że nasze dziecko odbiera to  podobnie bo inaczej nie lubiłoby tak bardzo tych zajęć.

A oto dzisiejszy filmik:




A teraz specjalnie dla Jasiowego taty, mam nadzieje, że się nie obrazi ;) To jest zdecydowanie hit dnia, lepsze od którejkolwiek afery politycznej :) Należy wsłuchać się w końcówkę nagrania, pojawi się tam głos Jankowego taty, niezdającego sobie sprawy, że właśnie nagrywam, śpiewającego z uczuciem "Zbigniew Ziobro nas wyzwoli..." ....nie pytajcie proszę :)



I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszego posta :) I jeszcze jedno, mam nadzieję, że pod dzisiejszym postem posypią się komentarze ;)

czwartek, 27 września 2012

środa, 26 września 2012

Ładujemy akumulatory

Od dłuższego już czasu Janek jest bardzo radosny. Dużo się śmieje i sprawdza czy my też się śmiejemy. Prowokuje zabawy, nawiązuje kontakt. Cieszymy się każdą chwilą z takim Jasiem bo jego choroba nauczyła nas, że po okresach wzlotów następują gorsze dni. A chwile takie jak teraz dają nam siłę na ich przetrwanie. W dzisiejszej Polityce przeczytałam artykuł o kobiecie, mamie 13-letniego chłopca autystycznego. Artykuł wstrząsający. Każde zdanie w nim napisane tak wiele znaczy. Ja to wiem. Wiedzą też inni rodzice takich dzieci. Ale czy jest w stanie to zrozumieć osoba, której ten problem nie dotyczy? Nie wiem. Czuję dużą potrzebę wołania o zrozumienie, opowiadania o tej chorobie. Może choć kilka osób zrozumie...

poniedziałek, 24 września 2012

Janko muzykant

Od jakiegoś już czasu mamy problem z dobraniem Januli bajki na dobranoc. Swego czasu pokochał Krecika miłością wielką, ale w pewnym momencie znał już chyba wszystkie swoje ulubione odcinki na pamięć bo nie dał sobie więcej krecika włączyć. Przerabialiśmy już wiele bajek: od Baltazara Gąbki, przez Bolka i Lolka, Reksia, Koziołka Matołka, a skończywszy na kocie Filemonie. Dodam, że sprostanie wymaganiom naszego synka nie jest takie łatwe. Przy jego ogromnej nadwrażliwości słuchowej często jeden nieodpowiedni dźwięk wydany przez bohatera bajeczki powoduje u niego napad płaczu, który czasem przechodzi nawet w płacz histeryczny. Zauważyłam jednak, że toleruje on najbardziej stare bajki, typu o Kreciku, głównie ze względu na ładne podkłady dźwiękowe im towarzyszące. Idąc tym tropem stwierdziłam dzisiaj, że może postawić na muzykę właśnie i puściłam mu kawałek muzyki klasycznej. Efekt - Janko zachwycony. W skupieniu wysłuchał dwóch długich fragmentów :)

A na koniec bonus :) Po dzisiejszym dniu w przedszkolu króciutki filmik. Jasio z ulubioną ciocią Martą :)





Spojrzenie Janka pod tytułem "kobieta mnie wozi!"...bezcenne:)

niedziela, 23 września 2012

Po jesiennym spacerze

Zaliczyliśmy pierwszy jesienny spacer, krótki co prawda bo wieje dość zimny wiatr, ale był. Janula podczas spaceru zachowywał się tak, jakby do końca nie miał pewności, czy aby nie robimy go w bambuko i nie jedziemy do przedszkola zamiast do obiecanego lasu. Mimo tego było fajnie...

... było zbieranie liści...













...bieganie za mamą...



...i kopanie żołędzi.





sobota, 22 września 2012

Kozie oszustwo

Próbujemy przemycić Jankowi kozie mleko, które według testów nie wywołuje u niego alergii. Na razie robimy mieszankę: dwie trzecie Bebilonu, jedna trzecia koziego. Wypija, ale z pewnym zastanowieniem. Raz zaryzykowaliśmy mieszankę pół na pół. Kręcił noskiem i nie dał się przekonać. W sumie wszystko co robimy do tej pory w kwestii diety, robimy intuicyjnie. Niestety na prywatną (!) wizytę u dobrego lekarza specjalisty musimy trochę poczekać. 

Dziś Janko miał dzień leniucha. Dzień leniucha według Jasia oznacza: bieganie w szalonym pędzie wokół odkurzacza kiedy mama odkurza, ciągłe wymuszanie łaskotania, gonienia go i podrzucania do góry oraz roznoszenie swoich zabawek po domu i rozrzucanie ich w dużych ilościach w różnych miejscach (szczególnie upodobał sobie wrzucanie różnych przedmiotów za kaloryfer i patrzenie czy spadną na podłogę, czy też nie :)). Ale koniec tego dobrego. Jutro matka postanowiła zrobić szkrabowi małe pranie mózgu. A w poniedziałek przedszkole:

Na drzwiach Jasiowej salki w przedszkolu jest jego zdjęcie :)



Banieczki zawsze poprawiają szkrabowi humor :)

piątek, 21 września 2012

Radośnie :)

Nowa umiejętność Jasia - rysowanie krzyżyków :)
Dziś nasz dom pełen był biegającego, piszczącego, kwiczącego, chichoczącego i zanoszącego się śmiechem Jasia. Otóż Janula znalazł sobie super zabawę, goni się z tatą po całym domu, a jak już w końcu się "złapią" Janko wybucha śmiechem i kwicząc domaga się łaskotania i podrzucania przez tatę do góry, następnie, wciąż kwicząc ze szczęścia, zaczyna zabawę od nowa. A gdybyście usłyszeli to błagalne "ta-ta" kiedy tata w końcu stwierdził, że się poddaje, jest zmęczony i że już go ręce bolą od podrzucania Januli... ja padłam :)

A teraz trochę na poważnie. Wczoraj dostaliśmy wyniki szczegółowego badania kału oraz badania ImuPro100. No i wyszło, że maluch jest dość mocno uczulony na mleko (w czterostopniowej skali uczulenia ma trójkę) i powinniśmy je wyeliminować. Stwierdzono też Candidę (jest to grzyb często atakujący dzieci autystyczne, gdyż mają one osłabiony układ odpornościowy) i zalecono leczenie. Nie będę tutaj zamieszczać wykładu na temat problemów metabolicznych u dzieci autystycznych. Napiszę tylko, że alergie pokarmowe, szczególnie problemy z trawieniem mleka (kazeiny) i glutenu, są przyczyną wielu niepożądanych zachowań u dzieci autystycznych. Podobnie obecność Candidy w organizmie. Czeka nas więc odgrzybianie i dieta, która im więcej o niej czytamy tym bardziej nas przeraża.

Janek w żywiole dopasowywania obrazków :)

środa, 19 września 2012

Nasz wspaniały przedszkolak!

Dziś minął siódmy dzień Jasia w przedszkolu. Jesteśmy bardzo dumni bo bąbel radzi sobie po prostu wspaniale!:) Ciocia Marta - terapeutka Janka - jest z niego bardzo zadowolona, Janula podobno bardzo ładnie się skupia i współpracuje. Stan skupienia Janka na zadaniach to ok. dwie godziny, potem zaczyna już się wymigiwać, ale i tak uważamy, że dwie godziny skupionego Jasia to wspaniały wynik.

Z sukcesów Jasia: bąbel opanował zjeżdżalnię!:) Z mozołem samodzielnie wdrapuje się po schodkach na górę, a potem, również SAM, zjeżdża! Poza tym zauważam poprawę kontaktu wzrokowego z brzdącem, prawie stuprocentowo reaguje na swoje imię i zawołany spogląda na wołającego!

A oto Jasiowy kącik w przedszkolu:


A tutaj Jasio z ciocią Martą. W Jasiowym języku Marta to "ma-a", a to już wiele znaczy :)


poniedziałek, 17 września 2012

Pozytywny dzień ze zmartwieniem w tle

Było pozytywnie. Janko miał przełom w przedszkolu, mało płakał, dużo współpracował. Wciąż jest problem z samym wejściem do budynku. Drzwi, przez które się wchodzi wydają charakterystyczne bzzzzz przy otwieraniu. Januli bardzo ten dźwięk nie odpowiada, w związku z tym nasze dziecię uruchamia syrenę na sam widok owych drzwi i płacze jeszcze długo potem. Wobec tego postanowione zostało, że drzwi czekają na naszego królewicza otwarte, a sam królewicz jest błyskawicznie transportowany przez tatę do swojej sali. A nawiązując do sali, Janek ma swoje zdjęcie na drzwiach wejściowych do niej, ma też swój stoliczek, krzesełko i regalik. Jeśli uzyskamy zgodę jutro zamieszczę zdjęcia oraz krótki filmik z zajęć rytmiki z udziałem Jasia.
A teraz złe wiadomości. Janko ma ostatnio problemy ze snem. Zaczyna się od tego, że bardzo długo usypia, jest niespokojny, rzuca się, wierci, cały czas rusza rękami i nogami. W nocy wielokrotnie budzi się, czasami z płaczem, i nie może usnąć, przy tym wierci się po prostu niemożliwie. Często, chcąc mu pomóc się uspokoić, przytulam go. Dziś w nocy udało mi się w końcu go tak uśpić. Po pewnym czasie poczułam jak przez sen zaczynają mu drżeć ręce. Trwało to może około pół minuty. Czeka nas wizyta u neurologa, miejmy nadzieję, że rozwieje nasze obawy.

niedziela, 16 września 2012

Zaczynam

Pierwszy post. Pierwsze koty za płoty. Siedzę przed komputerem i rozgryzam bloggera. Na razie słabo mi idzie, ale wierzę, że z dnia na dzień będzie coraz lepiej. Jutro kolejny dzień Janka w przedszkolu. Nasz dzielny chłopak od września rozpoczął swoją edukację przedszkolną w placówce dla dzieci autystycznych. Etap aklimatyzacji w przedszkolu przebiega dość burzliwie, najogólniej mówiąc. Nie będę tutaj opisywać wszystkich drastycznych scen temu towarzyszących. Trzeba poza tym przyznać, że Janko jest naprawdę bardzo odważny i dzielnie znosi wszystkie zmiany, włącznie z tym, że teraz ma brzdąc pobudkę o 7.00 a przyzwyczajony jest do znacznie późniejszego wstawania. Trzymamy kciuki za naszego szkraba!