Zmiany, zmiany

Jakieś cuda dzieją się za sprawą rytmiki w przedszkolu Jasia. Janek ma zajęcia rytmiki dwa razy w tygodniu. A dzisiaj mieliśmy zajęcia z ciocią Mariką w domu. I jesteśmy zaskoczeni postępami Jasia. Po pierwsze bardzo chętnie wykonuje wszystkie ćwiczenia, maszeruje do rytmu, tańczy trzymając się za rączki, reaguje na zmianę tempa i tonacji, naśladuje dzieci, przy wysokich tonach dzieci latają jak ptaszki, przy niskich chodzą na kolanach jak niedźwiadki :) Dzisiaj bawiłam się tak z Jasiem podczas naszych zajęć i byłam w szoku. Podczas ostatniego spotkania z ciocią Mariką Jasio odmawiał zrobienia czegokolwiek, a tym razem to Janek inicjował zabawę i znając już melodie grane przez ciocię w przedszkolu pokazywał mamie co ma robić :) W dodatku Janulek zaakceptował nową ciocię na tyle, że nie reaguje już histerycznie na jej śpiew! Dwa tygodnie temu zamieściłam nagranie, na którym Jasio ryczał słysząc śpiewanie. Dzisiaj było tak:

W mijającym tygodniu miało miejsce jeszcze jedno ważne wydarzenie, o którym wcześniej nie napisałam. Odwiedziła nas z wizytą domową pani Lidia, dyrektorka przedszkola Jasia i jednocześnie jedna z terapeutek prowadzących naszego brzdąca (nasze przedszkole prowadzi program wizyt domowych w celu udzielenia rad rodzicom i sprawdzenia jak dziecko funkcjonuje w domu). Podczas rozmowy pani Lidia stwierdziła, że intelektualnie nasz bąbel jest rozwinięty ponad swój wiek, natomiast teraz trzeba pracować nad komunikacją i samoobsługą, z czym się absolutnie zgadzamy. W tym celu pani Lidia udzieliła nam szeregu wskazówek odnośnie tego jak powinna wyglądać nasza praca i na jakich ćwiczeniach powinniśmy się skupić. Jesteśmy za to ogromnie wdzięczni bo już powoli zaczynaliśmy się gubić w naszym domowym programie terapeutycznym. Jednym z zaleceń pani Lidii było abyśmy często wykonywali ćwiczenia, w których robimy coś naprzemiennie z Jasiem, Jasio musi czekać na swoją kolej, podawać kostkę itp. Oto jak staram się odrabiać tę pracę domową:

Muszę też napisać o tym jak nasz Janula coraz bardziej stara się mówić, próbuje powtarzać. I to w dodatku w różnych językach :) W dowód tego, króciutki filmik, który mógłby służyć jako film instruktażowy dla wielu moich uczniów, pod tytułem "English is easy" :)

Na koniec wiadomość kulinarna. Nasze dziecko ma ostatnio taki apetyt, że nie sposób go zaspokoić. Je wszystko co widzi na talerzu (nie tylko swoim) i woła o więcej. Ostatnio zdarza mu się nawet rozpłakać, kiedy widzi, że w miseczce nic już nie zostało. Dzisiaj, kiedy skończył jeść deserek spojrzał na tatę i głosem na granicy płaczu rzucił : "tata, am!" . My słysząc to w te pędy pobiegliśmy do kuchni kombinować co by tu jeszcze dać zjeść naszemu głodnemu dziecku :) Cieszymy się z tego bardzo i mamy nadzieję, że taki apetyt się utrzyma. Na nagraniu: jedzący Jan, ostatnio bardzo częsty widok w naszym domu :)