No i doczekałam się...

...kolejnego postępu Jania w komunikacji. Otóż Jasio ma nową zabawę. Zabawa ta polega na tym, że najpierw Janek unosząc rączki do góry i uporczywie patrząc mi w oczy (jak chce to potrafi spojrzeć w oczy bestia mała :)) woła "opa", czasem brzmi to bardziej jak "ho-a", ale pracujemy nad tym "pa" w drugiej sylabie. Następnie, już wzięty na ręce, z wyrazem bezkresnego szczęścia na twarzy wyciąga rączkę i wskazujący paluszek i woła słodkim głosikiem "tam" wskazując na miejsce, do którego matka ma go przetransportować :). A zachwycona postępem w komunikacji matka transportuje synka gdzie tylko synek chce - synek jest wniebowzięty, moje plecy mniej. Kolejny problem to fakt, że synio upatrzył sobie kontakty i przetransportowany do nich włącza i wyłącza światło (reagując na każdą zmianę oświetlenia radosnym i rozbrajającym wybuchem śmiechu), co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem taty.
Może pozostawię wyżej opisaną sytuację bez komentarza...czy ja już pisałam, że nie wiem jak poradzę sobie z tym głupim okresem, kiedy dziecko odkrywa, że może wodzić rodziców za nos używając do tego (całkiem świadomie) swojego uroku i różnych innych sztuczek? Dzisiaj wygrałam kilka bitew z teatralnie buntującym się dzieckiem odstawiającym różne scenki. Czas chyba przygotować się na wojnę...