Gronkowiec??!!

Ponieważ Janek tydzień po ostatniej chorobie znów nam się rozłożył, coś mnie tknęło i zrobiliśmy mu wymaz na obecność gronkowca. Wynik - pozytywny! Przyznam szczerze, że ta wiadomość była i wciąż jest dla mnie szokiem. Czytam w internecie o tym gronkowcu i im więcej czytam, tym bardziej ogarnia mnie bezradność.

Wychodzi na to, że ten gronkowiec to bardzo podstępna bakteria, która, jak już raz się ją zdobędzie, trudna jest do wyplenienia. Przeważnie żyjemy z nią całe życie. Jeśli chodzi o antybiotykoterapię, należy uważać bo gronkowiec uodpornił się na działanie wielu antybiotyków, a niektóre są w dodatku dla niego pożywką. A największe przerażenie ogarnęło mnie, gdy przeczytałam, że "uśpiony" gronkowiec staje się niebezpieczny w momencie osłabienia naszego organizmu: infekcji, choroby, urazu. Wtedy bakteria atakuje i może doprowadzić do m.in.: zapalenia płuc, zapalenia tchawicy, zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia szpiku kostnego i kości, a nawet posocznicy. Czyli od tej pory mam żyć jak na bombie zegarowej modląc się, aby kolejna infekcja Jasia nie skończyła się tragedią??

Poza tym, wyczytałam, że dosyć łatwo jest zarazić się tą bakterią. Jest to możliwe drogą kropelkową, przez kontakt pośredni. Czyli mamy odizolować się od znajomych, szczególnie tych z małymi dziećmi?? Zastanawiam się czy już wpaść w panikę, czy jednak da się z tym żyć. A przede wszystkim, jak to leczyć?? Czy ktoś z Was ma doświadczenie w leczeniu gronkowca  złocistego u dzieci?